زمین لزره یا زلزله Earthquake چیست؟
زلزله Earthquake واژه ای از ریشه عربی زلزل به معنی لرزش می باشد و در گذشته به ان بومهن می گفتند که برگفته از بوم مثنه (مرکب بوم: زمین و مثنه:حرکت) به معنی حرکت زمین است.در حالت کلی زمین لرزه هر نوع ارتعاشی چه طبیعی یا مصنوعی(توسط انسان ایجاد شوند مانند انفجار معدن) را شامل می شود.زمین لرزه ها معموملا نتیجه حرکت گسلها می باشند اما می توانند در اثر آتشفشان،ریزش کوه،انفجار معدن یا آزمایشهای هسته ای ایجاد شوند.
زلزله ها به دو دسته افقی و عمودی تقسیم می شوند و بیشتر خرابی ها در اثر زلزله های افقی هستند زیرا معمولا بنا ها در مقابل بارهای عمودی مقاومت کافی دارند.
تعریف زمین لرزه Earthquake یا زلزله:لرزش یا جنبش زمین را زلزله می گویند و علت آن آزاد شدن انرژی ناشی از گسیختگی در گسلهای پوسته زمین می باشد.به محل منشاء زمین لرزه که انرژی از آنجا خارج می شود کانون ژرفی و نقطه بالای کانون در سطح زمین را مرکز سطحی زمین لرزه می گویند.معمولا قبل از زمین لرزه،زلزله های نسبتا خفیفی در منطقه رخ می دهد که به آن پیش لرزه می گویند و لرزش های بعدی زلزله را پس لرزه می گویند و شدت آن از زمین لرزه کمتر بوده و با فاصله زمانی چند دقیقه تا چند ماه رخ می دهد.
رهایی ناگهانی انرژی داخل پوسته زمین علت زمین لرزه می باشد که امواج ارتعاشی ایجاد می کند و بزرگی یک زلزله متناسب با انرژی آزاد شده زلزله است.دستگاههای زلزله سنج یا لرزه نگار ،زمین لرزه ها را ثبت می کنند.زمین لرزه های کوچکتر از 3 ریشتر معمولا غیر محسوس و بزرگتر از 6 ریشتر خسارتهای جدی به دنبال دارند.
نقطه آغاز شکاف لرزه را کانون می نامند و مرکز زمین لرزه نقطه ای در راستای عمودی کانون و در سطح زمین است.
برای اندازه گیری بزرگی زمین لرزه از مقیاس ریشتر استفاده می شود و میزان انرژی آزاد شده در زلزله را نشان می دهد.مقیاس ریشتر (Richter magnitude scale) رابطه ای است که چارلز ریشتر و بنوگوتنبرگ در سال 1935 ارائه نمودند و میزان انرژی آزاد شده در کانون زلزله را بر اساس لگاریتم بیشترین مقدار جابجایی افقی ثبت شده توسط لرزه نگار مشخص می کند.زلزله های کمتر از 4 ریشتر بارها در سال اتفاق می افتند و معمولا توسط انسان حس نمیشوند و خطری نیز به همراه ندارند.زلزله های بالای 7 ریشتر نیز چندان شایع نیستند.هر واحد اضافه ریشتر معمولا ده برابر قبلی است اما شدت تخریب به عوامل مختلفی فاصله،نوع طول موج و ... بستگی دارد.
ریشتر مقیاس کاملی برای توصیف همه جانبه زلزله نیست و از مقیاسهای دیگری نظیر مرکالی(برای بیان میزان خسارت زلزله) نیز استفاده می شود.
حدود 500 هزار زمین لرزه در سال رخ می دهند که 100 هزار زلزله از آنها احساس می شوند.
لرزه خیزی القا شده:
بیشتر زمینلرزهها توسط حرکت صفحات تکتونیکی زمین ایجاد میشود اما فعالیتهای انسانی نیز میتواند زمینلرزه تولید کند. چهار گونه فعالیتهای اصلی در این پدیده مشارکت میکنند: احداث سدها و ساختمانهای بزرگ، حفاری و تزریق مایع به داخل چاه، استخراج از معادن زغال سنگ، و استخراج نفت.
زلزله Earthquake واژه ای از ریشه عربی زلزل به معنی لرزش می باشد و در گذشته به ان بومهن می گفتند که برگفته از بوم مثنه (مرکب بوم: زمین و مثنه:حرکت) به معنی حرکت زمین است.در حالت کلی زمین لرزه هر نوع ارتعاشی چه طبیعی یا مصنوعی(توسط انسان ایجاد شوند مانند انفجار معدن) را شامل می شود.زمین لرزه ها معموملا نتیجه حرکت گسلها می باشند اما می توانند در اثر آتشفشان،ریزش کوه،انفجار معدن یا آزمایشهای هسته ای ایجاد شوند.
زلزله ها به دو دسته افقی و عمودی تقسیم می شوند و بیشتر خرابی ها در اثر زلزله های افقی هستند زیرا معمولا بنا ها در مقابل بارهای عمودی مقاومت کافی دارند.
تعریف زمین لرزه Earthquake یا زلزله:لرزش یا جنبش زمین را زلزله می گویند و علت آن آزاد شدن انرژی ناشی از گسیختگی در گسلهای پوسته زمین می باشد.به محل منشاء زمین لرزه که انرژی از آنجا خارج می شود کانون ژرفی و نقطه بالای کانون در سطح زمین را مرکز سطحی زمین لرزه می گویند.معمولا قبل از زمین لرزه،زلزله های نسبتا خفیفی در منطقه رخ می دهد که به آن پیش لرزه می گویند و لرزش های بعدی زلزله را پس لرزه می گویند و شدت آن از زمین لرزه کمتر بوده و با فاصله زمانی چند دقیقه تا چند ماه رخ می دهد.
رهایی ناگهانی انرژی داخل پوسته زمین علت زمین لرزه می باشد که امواج ارتعاشی ایجاد می کند و بزرگی یک زلزله متناسب با انرژی آزاد شده زلزله است.دستگاههای زلزله سنج یا لرزه نگار ،زمین لرزه ها را ثبت می کنند.زمین لرزه های کوچکتر از 3 ریشتر معمولا غیر محسوس و بزرگتر از 6 ریشتر خسارتهای جدی به دنبال دارند.
نقطه آغاز شکاف لرزه را کانون می نامند و مرکز زمین لرزه نقطه ای در راستای عمودی کانون و در سطح زمین است.
برای اندازه گیری بزرگی زمین لرزه از مقیاس ریشتر استفاده می شود و میزان انرژی آزاد شده در زلزله را نشان می دهد.مقیاس ریشتر (Richter magnitude scale) رابطه ای است که چارلز ریشتر و بنوگوتنبرگ در سال 1935 ارائه نمودند و میزان انرژی آزاد شده در کانون زلزله را بر اساس لگاریتم بیشترین مقدار جابجایی افقی ثبت شده توسط لرزه نگار مشخص می کند.زلزله های کمتر از 4 ریشتر بارها در سال اتفاق می افتند و معمولا توسط انسان حس نمیشوند و خطری نیز به همراه ندارند.زلزله های بالای 7 ریشتر نیز چندان شایع نیستند.هر واحد اضافه ریشتر معمولا ده برابر قبلی است اما شدت تخریب به عوامل مختلفی فاصله،نوع طول موج و ... بستگی دارد.
ریشتر مقیاس کاملی برای توصیف همه جانبه زلزله نیست و از مقیاسهای دیگری نظیر مرکالی(برای بیان میزان خسارت زلزله) نیز استفاده می شود.
حدود 500 هزار زمین لرزه در سال رخ می دهند که 100 هزار زلزله از آنها احساس می شوند.
لرزه خیزی القا شده:
بیشتر زمینلرزهها توسط حرکت صفحات تکتونیکی زمین ایجاد میشود اما فعالیتهای انسانی نیز میتواند زمینلرزه تولید کند. چهار گونه فعالیتهای اصلی در این پدیده مشارکت میکنند: احداث سدها و ساختمانهای بزرگ، حفاری و تزریق مایع به داخل چاه، استخراج از معادن زغال سنگ، و استخراج نفت.