مبارزه با آفتهای کشاورزی و باغبانی بطور کلی به دو دسته تقسیم می شوند:
-مبارزه شیمیایی با آفتهای کشاورزی و باغبانی که با استفاده از سموم انجام می شود.
-مبارزه غیر شیمیایی

روش‌های مبارزه غیر شیمیایی با آفت یا بدون سم با آفتهای کشاورزی و باغبانی:
1- مبارزه زراعی
2- مبارزه مکانیکی
3- مبارزه بیولوژیکی
4- استفاده از جلب کننده‌های حشرات
5- روش‌های دیگر مبارزه مثل استفاده از انرژی هسته‌ای در کنترل آفات
1- مبارزه زراعی: در این روش با انجام عملیات زراعی مناسب، محیط کشت را برای زندگی و فعالیت آفت‌های مورد نظر نامساعد می‌کنند و در نتیجه خسارات آنها کاهش میابد.
مهمترین اقدامات در مبارزه زراعی عبارتند از:
الف- تناوب یا گردش زراعی مناسب
ب- اجرای شخم عمیق به منظور از بین بردن حشرات، آفات و علف‌های هرز
ج- رعایت تاریخ کاشت و برداشت مناسب
د- انتخاب بذر و نهال سالم و مقاوم همراه با قوه نامیه بالا (حداقل 90 درصد بذرها قدرت جوانه زنی خوبی داشته باشند)
ه- استفاده بهینه از آب و کود همراه با استفاده از یخ آب زمستانه
و- استفاده از گیاهان تله در اطراف مزرعه یا در بین ردیف های کشت
2-مبارزه مکانیکی:مانند جمع آوری بقایای محصول، بریدن و جمع آوری شاخه‌های آلوده به آفت در باغها و از بین بردن آنها از طرق سوزاندن یا دفن کردن آنها زیر خاک.
3-مبارزه بیولوژیکی:استفاده از دشمنان طبیعی برای مهار آفت را مبارزه بیولوژیکی می‌گویند.مانند زنبورهای پارازیت یا کفشدوزکها و ...
در مبارزه بیولوژیکی از عوامل زیر برای مهار آفات استفاده می‌کنند:
-شکارگرها: حشرات شکاری در مراحل کرمینه‌ای و بلوغ، فعال هستند و به محض دست یابی به طعمه از آن تغذیه می‌کنند.
-انگلی‌ها: حشرات انگلی، در اصل، حشراتی هستند که یکی از مراحل زندگی خود را در بدن آفت می‌گذرانند.
-بیماری زاها: عوامل زنده‌ای مانند باکتری‌ها، قارچ‌ها و ویروس‌ها از عوامل باز دارنده‌ فعالیت حشرات به شمار می‌روند.
4- استفاده از جلب کننده‌های حشرات: نوارهای رنگی، تله‌های نوری و تله‌های فرمونی، کاربردهای وسیعی برای جلب و شکار آفت‌ها پیدا کرده‌اند.